Ik heb een brede ETF gekocht. Waarom zou ik ook anders beleggen?
‘Ik heb al een ETF gekocht die de brede aandelenmarkt volgt en daarmee beleg ik in honderden bedrijven tegelijk. Waarom zou ik nog in iets anders beleggen?’
Als u zich dat ook afvraagt, is dat heel begrijpelijk.
Voor veel langetermijnbeleggers zijn breed gespreide aandelen-ETF's een nuttig instrument om vermogen op te bouwen.
U hoeft niet urenlang afzonderlijke aandelen te selecteren, kunt profiteren van de groei van de totale markt en beperkt tegelijkertijd het risico dat één bedrijf slecht presteert.
Toch wordt een belangrijke vraag vaak over het hoofd gezien:
Een ETF spreidt het risico van losse bedrijven. Maar wat spreidt het risico van de hele markt?
Ook met meerdere ETF's kunt u onbedoeld herhaaldelijk in dezelfde bedrijven beleggen of uw gehele vermogen aan vergelijkbare marktrisico's blootstellen.
Uit historische gegevens blijkt bovendien dat zelfs grote aandelen-ETF's met honderden bedrijven koersdalingen van meer dan 50% hebben doorgemaakt, waarna het herstel soms jaren duurde.
Daarom verdienen overlap tussen beleggingen, correlatie en risicobeheer aandacht bij het samenstellen van een portefeuille.
Echte spreiding gaat niet alleen over meer beleggingsproducten bezitten, maar over verschillende bronnen van rendement combineren.
Aan de hand van vertrouwde ETF's en obligaties bespreken we het verschil tussen bedrijfsspecifiek risico en marktrisico, de betekenis van positieve en lage correlatie en de mogelijke invloed van aanvullende strategieën op de risico-rendementsverhouding van uw portefeuille.
Uw geld is dan verdeeld over grote beursgenoteerde Amerikaanse ondernemingen, in plaats van geconcentreerd in één aandeel.
Die vorm van spreiding heeft zeker waarde.
Als één onderneming slecht wordt geleid, teleurstellende cijfers presenteert of sterk in koers daalt, kunnen beter presterende bedrijven een deel van het verlies compenseren.
Maar wat gebeurt er als de volledige markt daalt?
Bijvoorbeeld tijdens een recessie, financiële crisis, ongecontroleerde inflatie of wanneer beleggers massaal hun risicovolle posities afbouwen.
Zelfs een ETF met honderden bedrijven kan dan aanzienlijk verliezen, doordat aandelen in de hele markt tegelijkertijd dalen.
Dat komt doordat:
Een ETF kan het risico van afzonderlijke aandelen spreiden, maar het systematische risico van de aandelenmarkt niet volledig wegnemen.
U bezit aandelen in veel verschillende ondernemingen, maar ze zijn nog steeds afhankelijk van dezelfde economische omstandigheden en marktfactoren.
Het is alsof u eieren over honderden mandjes verdeelt, maar vervolgens al die mandjes op dezelfde vrachtwagen zet.
De kans dat één mandje kapotgaat wordt kleiner. Maar als de hele vrachtwagen omvalt, kunnen alle mandjes tegelijk beschadigd raken.
Een brede ETF beperkt bedrijfsspecifiek risico door veel ondernemingen aan te houden (situatie A). Bij een algemene beursdaling blijft echter het gezamenlijke systematische risico bestaan (situatie B).
Als drie ETF's met verschillende namen grotendeels dezelfde bedrijven bezitten, lijken ze echter op drie mandjes met grotendeels dezelfde eieren.
Uw portefeuille kan bijvoorbeeld bestaan uit:
Deze ETF's volgen verschillende indices of selectiecriteria, maar kunnen toch dezelfde grote technologiebedrijven aanhouden.
Staat hetzelfde bedrijf in meerdere ETF's, dan kan uw daadwerkelijke blootstelling aan dat bedrijf groter zijn dan u denkt.
Drie ETF's betekenen niet automatisch drie volledig onafhankelijke bronnen van risico.
Bijschrift: Verschillende ETF's kunnen dezelfde bedrijven bezitten. Controleer daarom de onderliggende posities en hun weging in plaats van spreiding uitsluitend aan het aantal ETF's af te meten.
Overlap in posities is bovendien niet het enige probleem.
Zelfs twee ETF's met geheel verschillende bedrijven kunnen op dezelfde renteontwikkelingen, economische groei en marktsentiment reageren en tijdens een crisis tegelijk dalen.
Bij vermogensverdeling is de vervolgvraag dan ook niet ‘Hoeveel extra aandelen kan ik kopen?’, maar:
Heeft mijn portefeuille naast de aandelenmarkt ook andere rendementsbronnen?
De waarde ligt tussen -1 en +1.
Twee ETF's op grote Amerikaanse aandelen kunnen vrijwel dezelfde koersontwikkeling laten zien, ook als hun namen en aanbieders verschillen.
Twee sterk gecorreleerde ETF's aanhouden zorgt dus niet noodzakelijk voor veel extra spreiding.
Als de ene belegging tegenvalt, kan de andere juist een tegengestelde ontwikkeling laten zien.
Bepaalde combinaties van aandelen en staatsobligaties vertoonden onder specifieke marktomstandigheden een negatieve correlatie.
Daarbij is één kanttekening belangrijk: Aandelen en obligaties zijn niet altijd negatief gecorreleerd.
Als inflatie en rentes snel stijgen, kunnen aandelen en obligaties tegelijk in waarde dalen.
Of obligaties het aandelenrisico daadwerkelijk beperken, hangt dus af van de marktomstandigheden.
Bijvoorbeeld:
Dat betekent niet dat een strategie met een correlatie rond nul geen verlies kan maken, of gegarandeerd winst oplevert als aandelen dalen.
Het betekent uitsluitend:
Het rendement hoeft niet dezelfde richting te volgen als de aandelenmarkt.
Een correlatie rond nul (r ≈ 0) betekent ook geen volledige onafhankelijkheid. Er kunnen niet-lineaire verbanden bestaan en tijdens extreme marktomstandigheden kunnen beide beleggingen tegelijk verlies lijden.
Bij positieve correlatie (r > 0) bewegen beleggingen vaak in dezelfde richting, bij negatieve correlatie (r < 0) meestal tegengesteld. Bij een correlatie rond nul (r ≈ 0) ontbreekt een duidelijk lineair verband.
Voor beleggers met al een groot deel van hun portefeuille in brede ETF's kan zo'n afwijkend rendementspatroon nuttig zijn bij de vermogensverdeling.
Het doel van spreiding is niet dat alle beleggingen stijgen, maar dat de gehele portefeuille niet te sterk van dezelfde factoren afhangt.
‘Ik bezit naast ETF's ook al een obligatiefonds. Is dat niet genoeg?’
Aandelen combineren met obligaties is een klassieke manier van vermogensverdeling.
Aandelen zijn vaak bedoeld voor langetermijngroei, terwijl kwalitatief goede obligaties rente-inkomsten kunnen opleveren en onder bepaalde omstandigheden de schommelingen van aandelen kunnen dempen.
Aandelen en obligaties compenseren elkaar echter niet onder alle omstandigheden.
Bij oplopende inflatie, snelle renteveranderingen of verslechterende marktliquiditeit kunnen beide beleggingscategorieën tegelijk onder druk komen te staan.
Zelfs een portefeuille met aandelen-ETF's én obligatiefondsen kan daardoor gevoelig blijven voor gezamenlijke marktfactoren.
Sommige beleggers onderzoeken daarom andere rendementsbronnen, zoals:
Zulke strategieën zijn niet automatisch beter dan ETF's of obligaties en hebben ook niet allemaal een lage correlatie.
Sommige zijn wel het onderzoeken waard, omdat verschillende handelsregels, posities en risicobronnen kansen kunnen bieden buiten aandelen en obligaties.
Vermogensverdeling voorkomt geen dalingen; ze beperkt de afhankelijkheid van één marktscenario.
Het risico van een portefeuille is niet slechts de optelsom van de risico's van de afzonderlijke beleggingen; hun onderlinge correlatie is ook bepalend.
Stel u twee verschillende rendementsbronnen voor.
Belegging A is een brede aandelen-ETF, terwijl belegging B een beleggingsstrategie met een lage correlatie met de markt is.
Als B aanvaardbare risico's, kosten en verwachte rendementen heeft, kan een geschikte combinatie de totale volatiliteit van de portefeuille mogelijk verlagen.
Waarom?
Omdat hun waarden niet noodzakelijk op hetzelfde moment stijgen of dalen.
Als de ene belegging tegenvalt, kan de andere relatief stabiel blijven of zich anders ontwikkelen.
Die mogelijke aanvulling vormt de kern van de voordelen van risicospreiding.
Verdeelt u uw portefeuille voor 50% over elk van deze beleggingen, dan kan de theoretische jaarlijkse volatiliteit dalen tot ongeveer 14.1%, lager dan de 20% van beide beleggingen afzonderlijk.
De grafiek illustreert het spreidingseffect met volledig hypothetische koersverlopen: Zelfs als A en B uiteindelijk allebei een positief rendement behalen, kunnen hun waarden onderweg sterk schommelen. Door beleggingen met een lage correlatie te combineren, kunnen de schommelingen bij een vergelijkbaar verwacht rendement afnemen en kan de ontwikkeling van de portefeuille gelijkmatiger worden.
Dit wordt wel het ‘diversificatievoordeel’ genoemd.
De groeicurven in de afbeelding zijn uitsluitend voorbeelden en geen werkelijke beleggingsresultaten. De uiteindelijke uitkomst is afhankelijk van de rendementen, veranderende correlaties, portefeuillegewichten, transactiekosten en andere risico's. Een lage correlatie garandeert geen winst.
Het gaat om iets anders:
De schommelingen van de portefeuille beperken bij een vergelijkbaar verwacht rendement.
Daardoor kan het ‘risicogecorrigeerde rendement’ verbeteren: het rendement bekeken in verhouding tot het risico dat daarvoor is genomen.
Voor langetermijnbeleggers zijn daarom niet alleen het totale rendement, maar ook de volatiliteit en de maximale terugval belangrijk.
De lastigste opgave is immers niet alleen een belegging met groeipotentieel kiezen, maar ook bij hevige marktschommelingen vasthouden aan een passend plan.
U gelooft in langetermijnbeleggen in aandelen en accepteert de gebruikelijke marktbewegingen.
Het toevoegen van een strategie met een lage correlatie hoeft niet gericht te zijn op een hoger rendement. Het kan ook gaan om een kleinere afhankelijkheid van de aandelenmarkt.
Vergelijk daarvoor drie mogelijke portefeuilleverdelingen.
Het nadeel is dat u sterk afhankelijk bent van aandelenmarktrisico. Bij een forse correctie kan de gehele portefeuille aanzienlijk dalen.
Obligaties van hoge kwaliteit kunnen rente-inkomsten bieden en onder bepaalde omstandigheden koersschommelingen dempen. Ze kennen echter rente- en kredietrisico en kunnen tegelijk met aandelen dalen.
Als de correlatie laag blijft en de strategie op zichzelf een aanvaardbaar risico-rendementsprofiel heeft, kan ze de efficiëntie van de portefeuilleverdeling mogelijk verbeteren.
Ook kwantitatieve strategieën brengen risico's mee, zoals kapitaalverlies, modelproblemen, gebrek aan liquiditeit, hefboomwerking en afwijkende orderuitvoering. Een historisch lage correlatie biedt geen zekerheid tijdens heftige marktbewegingen.
Geen van deze drie varianten is onder alle omstandigheden de beste. Beleggers hoeven ook niet uitsluitend tussen aandelen, obligaties en kwantitatieve strategieën te kiezen.
Een combinatie van alle drie is eveneens denkbaar.
De grafiek vergelijkt de hypothetische maximale daling van drie portefeuilles: A (100% brede ETF) −32%, B (ETF + obligaties) −24% en C (ETF + laag gecorreleerde strategie) −18%.
De illustratie toont dat een aanvullende rendementsbron een daling mogelijk kan beperken. De percentages zijn geen werkelijke prestaties: een mogelijk voordeel moet met historische gegevens worden getoetst.
In werkelijkheid hebben zelfs aandelen-ETF's met honderden bedrijven diepere koersdalingen meegemaakt dan veel beleggers verwachten.
Maximale terugval (Maximum Drawdown, MDD) is de grootste daling van de waarde van een belegging vanaf een eerdere top tot een daaropvolgend dieptepunt in een bepaalde meetperiode.
Naast de omvang van een daling is relevant hoe lang het duurde van top tot dieptepunt en hoelang de belegging daarna nodig had om de eerdere top te bereiken.
De tabel hieronder toont enkele historische gebeurtenissen voor SPY en QQQ.
Bronnen voor historische gegevens:
Toelichting bij de cijfers: De historische cijfers zijn gebaseerd op dagelijkse slotkoersen die zijn gecorrigeerd voor herbelegde dividenden, dus op totaalrendement. De aantallen maanden zijn benaderingen. De periode van top tot volledig herstel hoort bij een specifieke marktgebeurtenis en is niet de gemiddelde hersteltijd van een ETF. De SPY-gegevens lopen tot en met 30 september 2026 en de QQQ-gegevens tot oktober 2026. Alleen koersrendement en totaalrendement met herbelegde dividenden kunnen verschillende dalingspercentages en hersteldata opleveren.
Volgens de tabel verloor SPY tijdens de financiële crisis van 2008 ongeveer 55.2%. Het duurde bijna vijf jaar voordat het eerdere hoogste niveau volledig was hersteld.
Na het uiteenspatten van de internetzeepbel in 2000 bereikte QQQ een maximale terugval van circa 83%. Het herstel naar de vorige top duurde bijna vijftien jaar.
SPY bereikte daarentegen ongeveer een halfjaar na de coronacrash van 2020 alweer de eerdere top.
De maximale terugval toont hoe diep het verlies was; de hersteltijd hoe lang het wachten duurde.
Het moeilijkste aan langetermijnbeleggen is bovendien niet altijd alleen de mentale druk.
Stel dat u 40 jaar bent en iedere maand US$500 in een brede ETF investeert.
U begrijpt periodiek beleggen en bent bereid om ook bij koersdalingen door te gaan.
Maar bij een recessie kunnen de beurskoersen dalen en kan uw werkgever personeel ontslaan. U kunt dan onverwacht uw inkomen verliezen.
De hypotheek, dagelijkse uitgaven en kosten voor de opleiding van kinderen blijven ondertussen doorlopen.
Zonder voldoende financiële buffer moet u mogelijk ETF-aandelen met verlies verkopen om noodzakelijke kosten te betalen.
Weten dat u lang moet beleggen is niet genoeg; u hebt ook liquiditeit nodig om dat vol te houden.
Ook gepensioneerden kunnen hiermee te maken krijgen: wie tijdens een beursdaling geld voor levensonderhoud moet opnemen, vermindert het deel van de portefeuille dat van een later herstel zou kunnen profiteren.
Daarom verdient naast het verwachte rendement ook het beheer van diepe verliezen en liquiditeitstekorten aandacht, zodat u zich aan uw langetermijnplan kunt houden.
Ook daarom hoort de maximale terugval bij een beoordeling van de vermogensverdeling.
Een geschikte portefeuilleverdeling hangt af van uw doelen, risicobereidheid, beleggingshorizon en de rol van iedere belegging in het geheel.
Soms is een andere vraag zinvoller:
‘Heb ik ook een rendementsbron nodig die niet afhankelijk is van een stijgende aandelenmarkt?’
Via kwantitatieve handelsstrategieën wil Mr.Forex deze andere invalshoek op beleggen onder de aandacht brengen.
Een belangrijk cijfer bij de beoordeling is de historische correlatie van het strategierendement met de aandelenmarkt als geheel.
Wanneer u rendementen over dezelfde periode en met dezelfde meetfrequentie vergelijkt en de correlatiecoëfficiënt dicht bij 0 ligt, was er in de onderzochte periode geen duidelijk lineair verband tussen het rendement van de strategie en dat van de markt.
Een dergelijke strategie kan bij de portefeuilleverdeling dus andere eigenschappen hebben dan traditionele aandelen-ETF's.
De historische correlatie kan echter veranderen bij andere marktomstandigheden. Een lage correlatie in het verleden garandeert niet dat deze in de toekomst laag blijft.
Een ETF kan juist de langetermijnkern van de portefeuille blijven; een kwantitatieve strategie kan worden onderzocht als mogelijke extra rendementsbron.
Belangrijker dan het rendement van de strategie afzonderlijk is de vraag:
Hoe verandert de verhouding tussen risico en rendement van uw hele portefeuille als u deze strategie aan uw bestaande ETF toevoegt?
Denk bijvoorbeeld aan:
Bij vermogensverdeling horen juist deze vragen centraal te staan.
Bekijk ook:
Mr.Forex richt zich niet op een zo hoog mogelijk rendement tegen elke prijs, maar op het streven naar een redelijk rendement met aandacht voor het beheersen van terugvallen en de druk die beleggen kan meebrengen.
Risicobeheer eerst, niet het najagen van snelle rijkdom.
Wilt u beoordelen of een kwantitatieve strategie met lage correlatie bij uw portefeuille past? Bekijk dan eerst de prestatie- en risicogegevens die Mr.Forex beschikbaar stelt.
Als u de afhankelijkheid van aandelen verder wilt beperken, kunt u obligaties of andere beleggingen met lage correlatie onderzoeken en beoordelen wat ze mogelijk voor het totale portefeuillerisico betekenen.
Zo kunnen ETF's op de S&P 500 en Nasdaq 100, en ETF's met grote groeiaandelen, tegelijk dezelfde grote technologiebedrijven in portefeuille hebben.
Kijk dus niet alleen naar het aantal ETF's, maar controleer hun onderliggende posities, de wegingen en uw totale blootstelling aan de markt.
Dat betekent niet dat beide beleggingen volledig onafhankelijk zijn of dat verliezen onmogelijk zijn.
Negatief gecorreleerde beleggingen kunnen bepaalde marktschommelingen soms rechtstreeks compenseren, maar die verhouding hoeft niet stabiel te blijven.
Beleggingen met een correlatie rond nul kunnen juist een andere bron van rendement toevoegen.
In beide gevallen moet u ook rendement, volatiliteit, kosten en risico's tijdens extreme marktomstandigheden beoordelen.
Kwantitatieve handel is een handelsmethode met vooraf bepaalde regels, statistische modellen of software.
Afhankelijk van de strategie kan de correlatie met de markt positief, negatief of laag zijn. De daadwerkelijke samenhang moet uit resultaatgegevens worden berekend.
Dat hangt af van de volatiliteit van de strategie zelf, de correlatie met de ETF, de portefeuillegewichten en de marktomstandigheden.
Als de strategie zelf erg risicovol is, kan het totale portefeuillerisico zelfs toenemen wanneer de correlatie dicht bij nul ligt.
Minder schommelingen in normale tijden garanderen bovendien geen bescherming tegen verliezen bij extreme marktgebeurtenissen.
Tijdens de financiële crisis van 2008 daalde SPY bijvoorbeeld ongeveer 55.2% en duurde het bijna vijf jaar om het niveau van vóór de crisis volledig te herstellen.
Ook bij beleggingen met groeipotentieel op lange termijn moet u kunnen omgaan met tussentijdse verliezen en mogelijk langdurig herstel.
Kwantitatieve handel kan een andere rendementsbron bieden, maar het kopiëren van transacties brengt risico's mee, waaronder kapitaalverlies, verschillen in orderuitvoering en falende strategieën. Begrijp eerst de voorwaarden en risico's.
De vraag is niet alleen of u al ETF's bezit, maar of de nieuwe strategie uw totale portefeuille op een zinvolle manier kan aanvullen.
Maar aandelen in verschillende bedrijven kopen is niet hetzelfde als een werkelijk goed gespreide portefeuille samenstellen.
De eerste aanpak spreidt risico binnen de aandelenmarkt; de tweede zoekt manieren om uw volledige vermogen minder afhankelijk te maken van dezelfde risicofactoren.
De historische terugvallen van SPY en QQQ laten zien dat zelfs aandelen-ETF's met honderden bedrijven tijdens marktcrises diep kunnen dalen en jarenlang nodig kunnen hebben voor herstel.
Langetermijnbeleggers moeten dus niet alleen vertrouwen hebben in het groeipotentieel, maar ook de risico's op weg naar dat mogelijke rendement kunnen dragen.
Aandelen, obligaties en kwantitatieve strategieën met lage correlatie kunnen elk een andere rol in de portefeuille vervullen.
Ze hoeven elkaar niet te vervangen: het gaat erom of ze de totale portefeuille op een passende manier kunnen aanvullen.
Een goede verdeling jaagt niet alleen op het hoogste rendement, maar combineert beleggingen passend bij doelen en risico.
Als u al een brede ETF bezit, kan het de moeite waard zijn ook een aanpak te verkennen waarvan de resultaten niet steeds de aandelenmarkt volgen.
Risicowaarschuwing: Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor financiële educatie en algemene informatie. Het vormt geen persoonlijk beleggingsadvies en biedt geen garantie op winst. De verdelingen A, B en C en andere hypothetische cijfers dienen alleen om begrippen uit te leggen en geven geen werkelijke prestaties van een strategie weer; de historische gegevens over SPY en QQQ komen uit openbaar vastgelegde gebeurtenissen op de financiële markten.
Rendementen, correlatiecoëfficiënten, maximale terugvallen en hersteltijden uit het verleden garanderen geen toekomstige resultaten. Beleggen in aandelen, obligaties, kwantitatieve handel en het kopiëren van transacties kan leiden tot verlies van uw inleg.
Sommige strategieën kennen bovendien extra risico's door hefboomwerking, liquiditeitsproblemen, het falen van modellen en verschillen bij de uitvoering van transacties. Informeer u vóór het beleggen zorgvuldig over de strategie, de handelsvoorwaarden en alle bijbehorende kosten.
Als u zich dat ook afvraagt, is dat heel begrijpelijk.
Voor veel langetermijnbeleggers zijn breed gespreide aandelen-ETF's een nuttig instrument om vermogen op te bouwen.
U hoeft niet urenlang afzonderlijke aandelen te selecteren, kunt profiteren van de groei van de totale markt en beperkt tegelijkertijd het risico dat één bedrijf slecht presteert.
Toch wordt een belangrijke vraag vaak over het hoofd gezien:
Een ETF spreidt het risico van losse bedrijven. Maar wat spreidt het risico van de hele markt?
Ook met meerdere ETF's kunt u onbedoeld herhaaldelijk in dezelfde bedrijven beleggen of uw gehele vermogen aan vergelijkbare marktrisico's blootstellen.
Uit historische gegevens blijkt bovendien dat zelfs grote aandelen-ETF's met honderden bedrijven koersdalingen van meer dan 50% hebben doorgemaakt, waarna het herstel soms jaren duurde.
Daarom verdienen overlap tussen beleggingen, correlatie en risicobeheer aandacht bij het samenstellen van een portefeuille.
Echte spreiding gaat niet alleen over meer beleggingsproducten bezitten, maar over verschillende bronnen van rendement combineren.
Aan de hand van vertrouwde ETF's en obligaties bespreken we het verschil tussen bedrijfsspecifiek risico en marktrisico, de betekenis van positieve en lage correlatie en de mogelijke invloed van aanvullende strategieën op de risico-rendementsverhouding van uw portefeuille.
Waarom honderden aandelen nog geen volledige spreiding bieden
Stel dat u een ETF bezit die de S&P 500-index volgt.Uw geld is dan verdeeld over grote beursgenoteerde Amerikaanse ondernemingen, in plaats van geconcentreerd in één aandeel.
Die vorm van spreiding heeft zeker waarde.
Als één onderneming slecht wordt geleid, teleurstellende cijfers presenteert of sterk in koers daalt, kunnen beter presterende bedrijven een deel van het verlies compenseren.
Maar wat gebeurt er als de volledige markt daalt?
Bijvoorbeeld tijdens een recessie, financiële crisis, ongecontroleerde inflatie of wanneer beleggers massaal hun risicovolle posities afbouwen.
Zelfs een ETF met honderden bedrijven kan dan aanzienlijk verliezen, doordat aandelen in de hele markt tegelijkertijd dalen.
Dat komt doordat:
Een ETF kan het risico van afzonderlijke aandelen spreiden, maar het systematische risico van de aandelenmarkt niet volledig wegnemen.
U bezit aandelen in veel verschillende ondernemingen, maar ze zijn nog steeds afhankelijk van dezelfde economische omstandigheden en marktfactoren.
Het is alsof u eieren over honderden mandjes verdeelt, maar vervolgens al die mandjes op dezelfde vrachtwagen zet.
De kans dat één mandje kapotgaat wordt kleiner. Maar als de hele vrachtwagen omvalt, kunnen alle mandjes tegelijk beschadigd raken.
Een brede ETF beperkt bedrijfsspecifiek risico door veel ondernemingen aan te houden (situatie A). Bij een algemene beursdaling blijft echter het gezamenlijke systematische risico bestaan (situatie B).
Drie ETF's, maar dezelfde aandelen?
‘Leg niet al uw eieren in één mandje’ is een bekende vergelijking voor risicospreiding.Als drie ETF's met verschillende namen grotendeels dezelfde bedrijven bezitten, lijken ze echter op drie mandjes met grotendeels dezelfde eieren.
Uw portefeuille kan bijvoorbeeld bestaan uit:
- Een ETF die de S&P 500-index volgt.
- Een ETF die de Nasdaq 100-index volgt.
- Een ETF die belegt in grote Amerikaanse groeiaandelen.
Deze ETF's volgen verschillende indices of selectiecriteria, maar kunnen toch dezelfde grote technologiebedrijven aanhouden.
Staat hetzelfde bedrijf in meerdere ETF's, dan kan uw daadwerkelijke blootstelling aan dat bedrijf groter zijn dan u denkt.
Drie ETF's betekenen niet automatisch drie volledig onafhankelijke bronnen van risico.
Bijschrift: Verschillende ETF's kunnen dezelfde bedrijven bezitten. Controleer daarom de onderliggende posities en hun weging in plaats van spreiding uitsluitend aan het aantal ETF's af te meten.
Overlap in posities is bovendien niet het enige probleem.
Zelfs twee ETF's met geheel verschillende bedrijven kunnen op dezelfde renteontwikkelingen, economische groei en marktsentiment reageren en tijdens een crisis tegelijk dalen.
Bij vermogensverdeling is de vervolgvraag dan ook niet ‘Hoeveel extra aandelen kan ik kopen?’, maar:
Heeft mijn portefeuille naast de aandelenmarkt ook andere rendementsbronnen?
Ten tweede: correlatie is de sleutel tot echte risicospreiding
Bij beleggen meet de correlatiecoëfficiënt (Correlation Coefficient) de mate van lineaire samenhang tussen de rendementsschommelingen van twee beleggingen.De waarde ligt tussen -1 en +1.
Positieve correlatie: beide beleggingen stijgen en dalen vaak samen
Nadert de correlatiecoëfficiënt +1, dan bewegen de rendementen van beide beleggingen doorgaans in dezelfde richting.Twee ETF's op grote Amerikaanse aandelen kunnen vrijwel dezelfde koersontwikkeling laten zien, ook als hun namen en aanbieders verschillen.
Twee sterk gecorreleerde ETF's aanhouden zorgt dus niet noodzakelijk voor veel extra spreiding.
Negatieve correlatie: stijgt de ene belegging, dan daalt de andere vaak
Nadert de correlatiecoëfficiënt -1, dan bewegen de rendementen meestal in tegengestelde richtingen.Als de ene belegging tegenvalt, kan de andere juist een tegengestelde ontwikkeling laten zien.
Bepaalde combinaties van aandelen en staatsobligaties vertoonden onder specifieke marktomstandigheden een negatieve correlatie.
Daarbij is één kanttekening belangrijk: Aandelen en obligaties zijn niet altijd negatief gecorreleerd.
Als inflatie en rentes snel stijgen, kunnen aandelen en obligaties tegelijk in waarde dalen.
Of obligaties het aandelenrisico daadwerkelijk beperken, hangt dus af van de marktomstandigheden.
Correlatie rond nul: geen duidelijk lineair verband
Ligt de correlatiecoëfficiënt dicht bij 0, dan is er geen duidelijk lineair verband tussen de rendementen van de twee beleggingen.Bijvoorbeeld:
- Als de aandelenmarkt stijgt, kan een bepaalde strategie winst of verlies opleveren.
- Als de aandelenmarkt daalt, hoeft die strategie niet mee te dalen.
- De prestaties kunnen vooral worden bepaald door andere marktfactoren of handelsregels.
Dat betekent niet dat een strategie met een correlatie rond nul geen verlies kan maken, of gegarandeerd winst oplevert als aandelen dalen.
Het betekent uitsluitend:
Het rendement hoeft niet dezelfde richting te volgen als de aandelenmarkt.
Een correlatie rond nul (r ≈ 0) betekent ook geen volledige onafhankelijkheid. Er kunnen niet-lineaire verbanden bestaan en tijdens extreme marktomstandigheden kunnen beide beleggingen tegelijk verlies lijden.
Bij positieve correlatie (r > 0) bewegen beleggingen vaak in dezelfde richting, bij negatieve correlatie (r < 0) meestal tegengesteld. Bij een correlatie rond nul (r ≈ 0) ontbreekt een duidelijk lineair verband.
Voor beleggers met al een groot deel van hun portefeuille in brede ETF's kan zo'n afwijkend rendementspatroon nuttig zijn bij de vermogensverdeling.
Het doel van spreiding is niet dat alle beleggingen stijgen, maar dat de gehele portefeuille niet te sterk van dezelfde factoren afhangt.
Al obligaties? Waarom lage correlatie toch telt
Na deze uitleg over correlatie heeft u misschien een volgende vraag:‘Ik bezit naast ETF's ook al een obligatiefonds. Is dat niet genoeg?’
Aandelen combineren met obligaties is een klassieke manier van vermogensverdeling.
Aandelen zijn vaak bedoeld voor langetermijngroei, terwijl kwalitatief goede obligaties rente-inkomsten kunnen opleveren en onder bepaalde omstandigheden de schommelingen van aandelen kunnen dempen.
Aandelen en obligaties compenseren elkaar echter niet onder alle omstandigheden.
Bij oplopende inflatie, snelle renteveranderingen of verslechterende marktliquiditeit kunnen beide beleggingscategorieën tegelijk onder druk komen te staan.
Zelfs een portefeuille met aandelen-ETF's én obligatiefondsen kan daardoor gevoelig blijven voor gezamenlijke marktfactoren.
Sommige beleggers onderzoeken daarom andere rendementsbronnen, zoals:
- Marktneutrale strategieën: Die proberen de gevoeligheid voor de algemene richting van de markt te verkleinen.
- Trendvolgende strategieën: Die gebruiken koerspatronen om handelsrichtingen te bepalen en kansen op verschillende markten te zoeken.
- Kwantitatieve handelsstrategieën op meerdere markten: Die gebruiken vooraf vastgelegde regels of statistische modellen om handelsmogelijkheden op uiteenlopende markten te vinden.
- Andere alternatieve beleggingen: Daarbij kijkt men naar beleggingen en strategieën met andere rendementsbronnen dan traditionele aandelen en obligaties.
Zulke strategieën zijn niet automatisch beter dan ETF's of obligaties en hebben ook niet allemaal een lage correlatie.
Sommige zijn wel het onderzoeken waard, omdat verschillende handelsregels, posities en risicobronnen kansen kunnen bieden buiten aandelen en obligaties.
Vermogensverdeling voorkomt geen dalingen; ze beperkt de afhankelijkheid van één marktscenario.
ETF + lage correlatie: hoe werkt het 1+1>2-effect?
Dit is de centrale gedachte van het artikel.Het risico van een portefeuille is niet slechts de optelsom van de risico's van de afzonderlijke beleggingen; hun onderlinge correlatie is ook bepalend.
Stel u twee verschillende rendementsbronnen voor.
Belegging A is een brede aandelen-ETF, terwijl belegging B een beleggingsstrategie met een lage correlatie met de markt is.
Als B aanvaardbare risico's, kosten en verwachte rendementen heeft, kan een geschikte combinatie de totale volatiliteit van de portefeuille mogelijk verlagen.
Waarom?
Omdat hun waarden niet noodzakelijk op hetzelfde moment stijgen of dalen.
Als de ene belegging tegenvalt, kan de andere relatief stabiel blijven of zich anders ontwikkelen.
Die mogelijke aanvulling vormt de kern van de voordelen van risicospreiding.
Het effect van spreiding uitgelegd met een eenvoudig rekenvoorbeeld
Stel dat belegging A (een brede ETF) en belegging B (een strategie met lage correlatie) beide een jaarlijkse volatiliteit van 20% hebben en de correlatie tussen hun rendementen in dezelfde periode nul is (ρ = 0).Verdeelt u uw portefeuille voor 50% over elk van deze beleggingen, dan kan de theoretische jaarlijkse volatiliteit dalen tot ongeveer 14.1%, lager dan de 20% van beide beleggingen afzonderlijk.
De grafiek illustreert het spreidingseffect met volledig hypothetische koersverlopen: Zelfs als A en B uiteindelijk allebei een positief rendement behalen, kunnen hun waarden onderweg sterk schommelen. Door beleggingen met een lage correlatie te combineren, kunnen de schommelingen bij een vergelijkbaar verwacht rendement afnemen en kan de ontwikkeling van de portefeuille gelijkmatiger worden.
Dit wordt wel het ‘diversificatievoordeel’ genoemd.
De groeicurven in de afbeelding zijn uitsluitend voorbeelden en geen werkelijke beleggingsresultaten. De uiteindelijke uitkomst is afhankelijk van de rendementen, veranderende correlaties, portefeuillegewichten, transactiekosten en andere risico's. Een lage correlatie garandeert geen winst.
Het 1+1>2-effect garandeert geen hoger rendement
Met 1+1>2 bedoelen we niet dat het rendement automatisch verdubbelt door twee beleggingen te combineren.Het gaat om iets anders:
De schommelingen van de portefeuille beperken bij een vergelijkbaar verwacht rendement.
Daardoor kan het ‘risicogecorrigeerde rendement’ verbeteren: het rendement bekeken in verhouding tot het risico dat daarvoor is genomen.
Voor langetermijnbeleggers zijn daarom niet alleen het totale rendement, maar ook de volatiliteit en de maximale terugval belangrijk.
De lastigste opgave is immers niet alleen een belegging met groeipotentieel kiezen, maar ook bij hevige marktschommelingen vasthouden aan een passend plan.
Laag gecorreleerde beleggingen naast ETF's
Stel dat de kern van uw portefeuille al uit een brede aandelen-ETF bestaat.U gelooft in langetermijnbeleggen in aandelen en accepteert de gebruikelijke marktbewegingen.
Het toevoegen van een strategie met een lage correlatie hoeft niet gericht te zijn op een hoger rendement. Het kan ook gaan om een kleinere afhankelijkheid van de aandelenmarkt.
Vergelijk daarvoor drie mogelijke portefeuilleverdelingen.
Variant A: 100% brede ETF
De voordelen zijn eenvoud, inzichtelijkheid en doorgaans relatief lage kosten. Tegelijkertijd volgt uw portefeuille volledig de ontwikkeling van de aandelenmarkt die de ETF volgt.Het nadeel is dat u sterk afhankelijk bent van aandelenmarktrisico. Bij een forse correctie kan de gehele portefeuille aanzienlijk dalen.
Variant B: Brede ETF + obligaties
Daarmee voegt u een andere beleggingscategorie aan aandelen toe.Obligaties van hoge kwaliteit kunnen rente-inkomsten bieden en onder bepaalde omstandigheden koersschommelingen dempen. Ze kennen echter rente- en kredietrisico en kunnen tegelijk met aandelen dalen.
Variant C: Brede ETF + laag gecorreleerde kwantitatieve strategie
Via een handelsstrategie die minder nauw samenhangt met de aandelenmarkt probeert u een aanvullende rendementsbron te creëren.Als de correlatie laag blijft en de strategie op zichzelf een aanvaardbaar risico-rendementsprofiel heeft, kan ze de efficiëntie van de portefeuilleverdeling mogelijk verbeteren.
Ook kwantitatieve strategieën brengen risico's mee, zoals kapitaalverlies, modelproblemen, gebrek aan liquiditeit, hefboomwerking en afwijkende orderuitvoering. Een historisch lage correlatie biedt geen zekerheid tijdens heftige marktbewegingen.
Geen van deze drie varianten is onder alle omstandigheden de beste. Beleggers hoeven ook niet uitsluitend tussen aandelen, obligaties en kwantitatieve strategieën te kiezen.
Een combinatie van alle drie is eveneens denkbaar.
De grafiek vergelijkt de hypothetische maximale daling van drie portefeuilles: A (100% brede ETF) −32%, B (ETF + obligaties) −24% en C (ETF + laag gecorreleerde strategie) −18%.
De illustratie toont dat een aanvullende rendementsbron een daling mogelijk kan beperken. De percentages zijn geen werkelijke prestaties: een mogelijk voordeel moet met historische gegevens worden getoetst.
Hoe diep waren de historische maximale terugvallen van SPY en QQQ?
De bovenstaande vergelijking tussen A, B en C was uitsluitend theoretisch.In werkelijkheid hebben zelfs aandelen-ETF's met honderden bedrijven diepere koersdalingen meegemaakt dan veel beleggers verwachten.
Maximale terugval (Maximum Drawdown, MDD) is de grootste daling van de waarde van een belegging vanaf een eerdere top tot een daaropvolgend dieptepunt in een bepaalde meetperiode.
Naast de omvang van een daling is relevant hoe lang het duurde van top tot dieptepunt en hoelang de belegging daarna nodig had om de eerdere top te bereiken.
De tabel hieronder toont enkele historische gebeurtenissen voor SPY en QQQ.
Bronnen voor historische gegevens:
- Tideline | bearmarkten en correcties in de S&P 500: Historische toppen, dieptepunten, dalingen en herstelmomenten van SPY.
- AssetsAnalyzer | analyse van SPY-terugvallen: Aanvullende toetsing van de historische terugvallen van SPY.
- Investors FastTrack | maximale terugval en herstel van QQQ: Historische gegevens over de diepste daling en het herstel van QQQ na het uiteenspatten van de internetzeepbel.
Toelichting bij de cijfers: De historische cijfers zijn gebaseerd op dagelijkse slotkoersen die zijn gecorrigeerd voor herbelegde dividenden, dus op totaalrendement. De aantallen maanden zijn benaderingen. De periode van top tot volledig herstel hoort bij een specifieke marktgebeurtenis en is niet de gemiddelde hersteltijd van een ETF. De SPY-gegevens lopen tot en met 30 september 2026 en de QQQ-gegevens tot oktober 2026. Alleen koersrendement en totaalrendement met herbelegde dividenden kunnen verschillende dalingspercentages en hersteldata opleveren.
Volgens de tabel verloor SPY tijdens de financiële crisis van 2008 ongeveer 55.2%. Het duurde bijna vijf jaar voordat het eerdere hoogste niveau volledig was hersteld.
Na het uiteenspatten van de internetzeepbel in 2000 bereikte QQQ een maximale terugval van circa 83%. Het herstel naar de vorige top duurde bijna vijftien jaar.
SPY bereikte daarentegen ongeveer een halfjaar na de coronacrash van 2020 alweer de eerdere top.
De maximale terugval toont hoe diep het verlies was; de hersteltijd hoe lang het wachten duurde.
Het moeilijkste aan langetermijnbeleggen is bovendien niet altijd alleen de mentale druk.
Stel dat u 40 jaar bent en iedere maand US$500 in een brede ETF investeert.
U begrijpt periodiek beleggen en bent bereid om ook bij koersdalingen door te gaan.
Maar bij een recessie kunnen de beurskoersen dalen en kan uw werkgever personeel ontslaan. U kunt dan onverwacht uw inkomen verliezen.
De hypotheek, dagelijkse uitgaven en kosten voor de opleiding van kinderen blijven ondertussen doorlopen.
Zonder voldoende financiële buffer moet u mogelijk ETF-aandelen met verlies verkopen om noodzakelijke kosten te betalen.
Weten dat u lang moet beleggen is niet genoeg; u hebt ook liquiditeit nodig om dat vol te houden.
Ook gepensioneerden kunnen hiermee te maken krijgen: wie tijdens een beursdaling geld voor levensonderhoud moet opnemen, vermindert het deel van de portefeuille dat van een later herstel zou kunnen profiteren.
Daarom verdient naast het verwachte rendement ook het beheer van diepe verliezen en liquiditeitstekorten aandacht, zodat u zich aan uw langetermijnplan kunt houden.
Ook daarom hoort de maximale terugval bij een beoordeling van de vermogensverdeling.
Een geschikte portefeuilleverdeling hangt af van uw doelen, risicobereidheid, beleggingshorizon en de rol van iedere belegging in het geheel.
Kwantitatieve strategieën in een ETF-portefeuille
Als u al een brede ETF bezit, hoeft de volgende mogelijkheid niet opnieuw een aandelen-ETF te zijn.Soms is een andere vraag zinvoller:
‘Heb ik ook een rendementsbron nodig die niet afhankelijk is van een stijgende aandelenmarkt?’
Via kwantitatieve handelsstrategieën wil Mr.Forex deze andere invalshoek op beleggen onder de aandacht brengen.
Rendement hoeft niet de marktrichting te volgen
De kwantitatieve handelsstrategieën van Mr.Forex streven naar mogelijke aanvullende rendementsbronnen buiten de traditionele aandelenmarkt.Een belangrijk cijfer bij de beoordeling is de historische correlatie van het strategierendement met de aandelenmarkt als geheel.
Wanneer u rendementen over dezelfde periode en met dezelfde meetfrequentie vergelijkt en de correlatiecoëfficiënt dicht bij 0 ligt, was er in de onderzochte periode geen duidelijk lineair verband tussen het rendement van de strategie en dat van de markt.
Een dergelijke strategie kan bij de portefeuilleverdeling dus andere eigenschappen hebben dan traditionele aandelen-ETF's.
De historische correlatie kan echter veranderen bij andere marktomstandigheden. Een lage correlatie in het verleden garandeert niet dat deze in de toekomst laag blijft.
ETF's niet vervangen, maar mogelijk aanvullen
We vinden niet dat elke belegger brede ETF's moet opgeven om in plaats daarvan kwantitatief te handelen.Een ETF kan juist de langetermijnkern van de portefeuille blijven; een kwantitatieve strategie kan worden onderzocht als mogelijke extra rendementsbron.
Belangrijker dan het rendement van de strategie afzonderlijk is de vraag:
Hoe verandert de verhouding tussen risico en rendement van uw hele portefeuille als u deze strategie aan uw bestaande ETF toevoegt?
Denk bijvoorbeeld aan:
- Daalt de volatiliteit van de bestaande portefeuille?
- Wordt de maximale terugval kleiner?
- Verbetert het risicogecorrigeerde rendement?
- Blijven mogelijke verbeteringen overeind na aftrek van transactiekosten?
Bij vermogensverdeling horen juist deze vragen centraal te staan.
Welke informatie moet u controleren voordat u belegt?
Bij het beoordelen van Mr.Forex of andere kwantitatieve handelsstrategieën raden we aan niet alleen naar het totale opgebouwde rendement te kijken.Bekijk ook:
- Correlatie met de gehele markt: In welke mate volgden de historische rendementen van de strategie de aandelenmarkt en bleef die verhouding stabiel onder verschillende marktomstandigheden?
- Maximale terugval: Wat was de grootste historische waardedaling van het nettovermogen van een top naar het daaropvolgende dieptepunt?
- Herstelduur na een daling: Hoelang duurde het historisch vanaf het dieptepunt voordat de eerdere top werd bereikt, en zijn er dalingen waarvan het herstel nog niet is voltooid?
- Risicogecorrigeerd rendement: Hoeveel rendement werd behaald in verhouding tot het genomen risico?
- Lengte en aard van de historische gegevens: Heeft de strategie verschillende marktfasen doorstaan? Zijn het resultaten van werkelijk uitgevoerde transacties of van backtests?
- Handelsvoorwaarden en kosten: Passen hefboomwerking, liquiditeit, transactiekosten en mogelijke verschillen in de uitvoering van gekopieerde transacties bij uw risicobereidheid?
Mr.Forex richt zich niet op een zo hoog mogelijk rendement tegen elke prijs, maar op het streven naar een redelijk rendement met aandacht voor het beheersen van terugvallen en de druk die beleggen kan meebrengen.
Risicobeheer eerst, niet het najagen van snelle rijkdom.
Wilt u beoordelen of een kwantitatieve strategie met lage correlatie bij uw portefeuille past? Bekijk dan eerst de prestatie- en risicogegevens die Mr.Forex beschikbaar stelt.
Ten zevende: veelgestelde vragen (FAQ)
Q1: Is een brede ETF op zichzelf niet al voldoende gespreid?
Een brede ETF spreidt het risico van afzonderlijke bedrijven effectief, maar blijft gevoelig voor de ontwikkeling van de hele aandelenmarkt.Als u de afhankelijkheid van aandelen verder wilt beperken, kunt u obligaties of andere beleggingen met lage correlatie onderzoeken en beoordelen wat ze mogelijk voor het totale portefeuillerisico betekenen.
Q2: Waarom overlappen de aandelenposities als ik meerdere ETF's bezit?
Omdat verschillende ETF's indices kunnen volgen of selectieregels gebruiken waarin dezelfde bedrijven zijn opgenomen.Zo kunnen ETF's op de S&P 500 en Nasdaq 100, en ETF's met grote groeiaandelen, tegelijk dezelfde grote technologiebedrijven in portefeuille hebben.
Kijk dus niet alleen naar het aantal ETF's, maar controleer hun onderliggende posities, de wegingen en uw totale blootstelling aan de markt.
Q3: Wat is een belegging met nulcorrelatie?
Nulcorrelatie betekent dat de correlatiecoëfficiënt tussen het rendement van twee beleggingen dicht bij 0 ligt: er is in de historische gegevens dan geen duidelijk lineair verband.Dat betekent niet dat beide beleggingen volledig onafhankelijk zijn of dat verliezen onmogelijk zijn.
Q4: Is nulcorrelatie beter dan negatieve correlatie?
Niet per se.Negatief gecorreleerde beleggingen kunnen bepaalde marktschommelingen soms rechtstreeks compenseren, maar die verhouding hoeft niet stabiel te blijven.
Beleggingen met een correlatie rond nul kunnen juist een andere bron van rendement toevoegen.
In beide gevallen moet u ook rendement, volatiliteit, kosten en risico's tijdens extreme marktomstandigheden beoordelen.
Q5: Staat kwantitatieve handel altijd los van de aandelenmarkt?
Nee, zeker niet.Kwantitatieve handel is een handelsmethode met vooraf bepaalde regels, statistische modellen of software.
Afhankelijk van de strategie kan de correlatie met de markt positief, negatief of laag zijn. De daadwerkelijke samenhang moet uit resultaatgegevens worden berekend.
Q6: Daalt het risico van mijn ETF-portefeuille altijd als ik een strategie met lage correlatie toevoeg?
Nee, dat is niet gegarandeerd.Dat hangt af van de volatiliteit van de strategie zelf, de correlatie met de ETF, de portefeuillegewichten en de marktomstandigheden.
Als de strategie zelf erg risicovol is, kan het totale portefeuillerisico zelfs toenemen wanneer de correlatie dicht bij nul ligt.
Minder schommelingen in normale tijden garanderen bovendien geen bescherming tegen verliezen bij extreme marktgebeurtenissen.
Q7: Waarom zijn de maximale terugval en de herstelduur van een ETF belangrijk?
De maximale terugval toont hoeveel een belegging historisch vanaf een eerdere top is gedaald; de herstelduur geeft aan hoe lang het duurde voordat vanaf het dieptepunt de eerdere top weer werd bereikt.Tijdens de financiële crisis van 2008 daalde SPY bijvoorbeeld ongeveer 55.2% en duurde het bijna vijf jaar om het niveau van vóór de crisis volledig te herstellen.
Ook bij beleggingen met groeipotentieel op lange termijn moet u kunnen omgaan met tussentijdse verliezen en mogelijk langdurig herstel.
Q8: Past kwantitatieve kopiehandel bij uw ETF's?
Dat hangt af van uw financiële situatie, risicobereidheid en beleggingsdoelen.Kwantitatieve handel kan een andere rendementsbron bieden, maar het kopiëren van transacties brengt risico's mee, waaronder kapitaalverlies, verschillen in orderuitvoering en falende strategieën. Begrijp eerst de voorwaarden en risico's.
De vraag is niet alleen of u al ETF's bezit, maar of de nieuwe strategie uw totale portefeuille op een zinvolle manier kan aanvullen.
Conclusie: Andere rendementsbronnen in plaats van meer ETF's
Voor veel beleggers blijft een brede ETF een verstandige keuze voor de opbouw van vermogen op lange termijn.Maar aandelen in verschillende bedrijven kopen is niet hetzelfde als een werkelijk goed gespreide portefeuille samenstellen.
De eerste aanpak spreidt risico binnen de aandelenmarkt; de tweede zoekt manieren om uw volledige vermogen minder afhankelijk te maken van dezelfde risicofactoren.
De historische terugvallen van SPY en QQQ laten zien dat zelfs aandelen-ETF's met honderden bedrijven tijdens marktcrises diep kunnen dalen en jarenlang nodig kunnen hebben voor herstel.
Langetermijnbeleggers moeten dus niet alleen vertrouwen hebben in het groeipotentieel, maar ook de risico's op weg naar dat mogelijke rendement kunnen dragen.
Aandelen, obligaties en kwantitatieve strategieën met lage correlatie kunnen elk een andere rol in de portefeuille vervullen.
Ze hoeven elkaar niet te vervangen: het gaat erom of ze de totale portefeuille op een passende manier kunnen aanvullen.
Een goede verdeling jaagt niet alleen op het hoogste rendement, maar combineert beleggingen passend bij doelen en risico.
Als u al een brede ETF bezit, kan het de moeite waard zijn ook een aanpak te verkennen waarvan de resultaten niet steeds de aandelenmarkt volgen.
Ontdek andere mogelijke rendementsbronnen naast ETF's
Bekijk de historische prestaties, marktcorrelatie, maximale terugval, hersteltijd en overige risicocijfers van de kwantitatieve handelsstrategieën van Mr.Forex. Beoordeel vervolgens of deze uw bestaande ETF-portefeuille mogelijk kunnen aanvullen.Risicowaarschuwing: Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor financiële educatie en algemene informatie. Het vormt geen persoonlijk beleggingsadvies en biedt geen garantie op winst. De verdelingen A, B en C en andere hypothetische cijfers dienen alleen om begrippen uit te leggen en geven geen werkelijke prestaties van een strategie weer; de historische gegevens over SPY en QQQ komen uit openbaar vastgelegde gebeurtenissen op de financiële markten.
Rendementen, correlatiecoëfficiënten, maximale terugvallen en hersteltijden uit het verleden garanderen geen toekomstige resultaten. Beleggen in aandelen, obligaties, kwantitatieve handel en het kopiëren van transacties kan leiden tot verlies van uw inleg.
Sommige strategieën kennen bovendien extra risico's door hefboomwerking, liquiditeitsproblemen, het falen van modellen en verschillen bij de uitvoering van transacties. Informeer u vóór het beleggen zorgvuldig over de strategie, de handelsvoorwaarden en alle bijbehorende kosten.
繁體中文 
العربية 
বাংলা 
简体中文 
香港中文 
Čeština 
Dansk 
Nederlands 
English 
Français 
Deutsch 
Ελληνικά 
हिन्दी 
Magyar 
Bahasa Indonesia 
Italiano 
日本語 
한국어 
Bahasa Melayu 
Norsk bokmål 
Polski 
Português do Brasil 
Português 
Română 
Русский 
Español de Argentina 
Español de México 
Español 
Svenska 
ไทย 
Türkçe 
Українська 
اردو 
Tiếng Việt